Η αλαζονεία της εξουσίας υπονομεύει τον διάλογο στη ΓΓΕΕ
Στο κενό έπεσε και σήμερα η απόπειρα της πολιτικής ηγεσίας της ΓΓΕΕ να φέρει σε αντιπαράθεση του εργαζόμενους μεταξύ τους και να αμφισβητήσει το συνδικαλιστικό δικαίωμα, ώστε να επιβάλλει σύστημα ωρομέτρησης στην ενημέρωση, καταργώντας τις δημοσιογραφικές ελευθερίες.
Ταυτόχρονα, σε ανακοίνωσή του το Υπουργείο, ισχυρίζεται ότι οι εκπρόσωποι των δημοσιογραφικών Ενώσεων, δήθεν «αποχώρησαν από τη συνάντηση», που είχε προγραμματιστεί με τον Γενικό Γραμματέα Ενημέρωσης.
Η αλήθεια, όμως, είναι ότι αυτός ο ίδιος, με την αλαζονική συμπεριφορά του, στην ουσία ακύρωσε τη συνάντηση, επιδιώκοντας απεγνωσμένα να φέρει σε αντιπαράθεση κλάδους εργαζομένων με διαφορετική επαγγελματική ιδιότητα και διαφορετικά αιτήματα.
Δείγμα της αμηχανίας που επικρατεί στην πολιτική ηγεσία της ΓΓΕΕ από τη συνεχιζόμενη απεργία-αποχή των δημοσιογράφων απέναντι στην εφαρμογή συστήματος ωρομέτρησης, αλλά και αποκαλυπτικό του πανικού που τη διακατέχει ήταν και η ανοίκεια δημόσια επίθεση του Γενικού Γραμματέα Ενημέρωσης, κατά των εκπροσώπων της ΠΟΕΣΥ, της ΕΣΗΕΑ και της ΕΣΠΗΤ.
Επιχείρησε με τον τρόπο αυτό να στοχοποιήσει, να μειώσει την προσωπικότητα και τον θεσμικό τους ρόλο, αλλά και να τους εκφοβίσει, χωρίς βεβαίως αποτέλεσμα.
Αποτελεί, πλέον, μονόδρομο για την πολιτική ηγεσία της ΓΓΕΕ, προκειμένου να υπάρξει διέξοδος από την απομόνωση στην οποία έχει αυτοπαγιδευτεί, η αναζήτηση λύσης μέσα από ειλικρινή διάλογο.
ΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΝΩΣΕΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ (ΠΟΕΣΥ)
ΕΝΩΣΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (ΕΣΗΕΑ)
ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ & ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ (ΕΣΠΗΤ)
Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου. Αγωνιζόμαστε για το δικαίωμα στην ελεύθερη ενημέρωση, την δημοκρατία, την αξιοπρεπή εργασία των δημοσιογράφων
![]()
Η Παγκόσμια Ημέρα της Ελευθερίας του Τύπου, που γιορτάζεται κάθε 3η Μαΐου σε όλο τον κόσμο, υπάρχει για να υπενθυμίζει προς κάθε κατεύθυνση ότι ο ελεύθερος, ασφαλής και ανεξάρτητος Τύπος αποτελεί ένα από τα βασικά θεμέλια της δημοκρατίας και της ειρήνης. Ένα θεμέλιο όμως που τα τελευταία χρόνια συστηματικά υποσκάπτεται από τη συνεχιζόμενη κρίση με ανεργία, που υπερβαίνει στην Ελλάδα το 50% μαζί με αδήλωτη, απλήρωτη ή κακοπληρωμένη εργασία και το Ασφαλιστικό σε αποδόμηση.
